دوباره ابر و باد و مه و خورشيد و فلك با بنده همكاري كردند تا من سري به اين اردي بهشت در هواي گرم تيرماه بزنم . به احتمال زياد خوانندگان اين سطور با گرفتاي هاي بعد از فارغ التحصيلي ماند تسويه حساب و امثال آن آشنا هستند . فعلا تا 5 شيريور كه جواب قطعي ارشد معين مي شود گرفتاري ها و بدو بدوها كمتره و بعد از اين تاريخ روز از نو روزي از نو ...
اين اسامي كه در زير مشاهده مي فرماييد جز پرخواننده ترين خبرنگارها هستند :
علي اكبر دهخدا: روزنامه" صوراسرافيل" در قلب مردم آن روزگار نفوذ كرده بود به خصوص مقاله ها و حكايت هاي طنز آميز دهخدا كه با عنوان "چرند و پرند" نوشته مي شد. صور اسرافيل را دهخدا با همكاري "جهانگير خان" منتشر مي كرد.دهخدا پس از مهاجرت به اروپا 3 شماره از صور اسرافيل را در سوئيس منتشر كرد.روزنامه جديدي به نام "سروش" را هم در تركيه پايه گذاشت كه تا 15 شماره منتشر شد.
ارنست همينگوي: اين رمان نويس امريكايي، شهرتش را مديون "وداع با اسلحه" و داستان هاي كوتاهش است.همينگوي در جنگهاي داخلي اسپانيا به عنوان يك روزنامه نگار حضور داشت. با شروع جنگ جهاني دوم، همينگوي به عنوان گزارشگر براي ارتش آمريكا كار ميكرو و با اينكه چند بار زخمي شد و در بيمارستان بستري شد دست از كار نكشيد.
گابريل گارسيا ماركز: استاد را همه مي شناسند. بعضي ها" صد سال تنهايي" اش را صد بار خوانده اند.اما ماركز در واقع يك روزنامه نگار است كه كتاب هم مي نويسد. او تمام عمرش را با اين كار سپري كرده است.او در دوران روزنامه نگاري اش بارها دنيا را تكان داده، از جمله انتشار كتابي با نام "بازگشت پنهاني ميگل ليتين به شيلي " كه دستگاه پينوشه –ديكتاتور شيلي- را لرزاند
گراهام گرين: رمان نويس انگليسي است و براي روزنامه تايم لندن، مطلب مي نويسد .او در نوشته هايش مسايل روزمره زندگي را از زاويه سياسي بررسي مي كند.
جارلز ديكنز: نويسنده انگليسي قرن 19 و خالق رمان "اليور تويست" ،از پيشكسوتان روزنامه نگاري در انگلستان بوده است.
اليور استون، ماريوبارگاس يوسا و چخوف و خيلي هاي ديگر هم روزگاري روزنامه نگار بوده اند .
با شرح حال اين چند نفر خواستم بگم كه روزنامه نگار اگر پشتكار و استعداد داشته باشد حتما به يك جايي غير از زندان هم ميرسه و روزنامه نگاري پلي است به سوي ... هر جا كه شما دوست داشته باشيد.