اردی بهشت

 از اونجایی که تنوع یکی از مسایل مهم ما آدمهاست و هر یک از ما یه جورایی به اون علاقه مندیم سعی کردم مطلب امروز متنوع باشه و اینکه اصلا ربطی به کنکور و ارشد و ... نداره(چه بهتر)!!

کدوم مطلب رو میگم؟ همین فهرست کلمات ممنوع در عرصه پزشکی.

این مطلب نوشته گری شوایترز (Gary Schwitzer)، استادیار دانشکده روزنامه‌نگاری و ارتباط جمعی دانشگاه مینه‌سوتا در آمریکاست که این مطلب به صورت کامل در اینجاست.http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=16541 خوندنش خالی از لطف نیست .

 

نخستین روزنامه مصر را ناپلئون بناپارت در نخستین لشکرکشی کوتاه و نیمه کاره اش برای کشورگشایی در ۱۷۹۹ بنیاد گذاشت: الحوادث الیومیه

لقب فرمانروایان مصر در زمان استیلای امپراتوری عثمانی بر آن سرزمین: خدیو

دو برادر مسیحی مارونی به نامهای بشاره و سلیم تقلا روزنامه الاهرام را بنیان گذاشتند.

الاهرام اولیه: هفته نامه ای چهار صفحه ای در قطع کوچک که عمدتا به اخبار کشتیرانی و بازرگانی اختصاص داشت و در بندر اسکندریه چاپ می شد.

نخستین روزنامه عربی که عکس چاپ کرد: الاهرام

نخستین روزنامه مصر که گزارشگرانی در خارج از کشور(استانبول-پارریس) داشت:الاهرام

نخستین روزنامه مصر که از مصاحبه به عنوان وسیله ای برای جمع آوری خبر استفاده کرد:الاهرام

روزنامه مورد حمایت بریتانیا در مصر: المقدم

روزنامه مورد حمایت فرانسویها: الاهرام

روزنامه ملی گرای مصر: اللواء

چه ماجرایی به روشن شدن مواضع روزنامه ها کمک کرد: ماجرای روستای دیناشوانی

ماجرای دیناشوانی: در سال ۱۹۰۶ گروهی از افسران انگلیسی به شکار رفته بودند و خرمنی را به آتش کشیدند و احتمالا از روی تصادف به دهکده دیناشوانی خسارت زدند.روستاییان یکی از افسران را کشتند

کدام روزنامه روستاییان را به عنوان "وحشیهای آفریقایی" محکوم کرد؟ روزنامه انگلیسی زبان اجیپشن

کدام روزنامه روستاییان را "آدمهای بیگناه " دانست؟  روزنامه اللواء

کدام روزنامه بسیار محتاطانه به توضیح جریان دیناشوانی پرداخت؟ الاهرام

الاهرام در سرمقاله اش در مورد این رویداد چه نوشت؟ اربابان امپراتوری ماندگارند

پایه گذار زوزنامه البلاغ؟ سعد زغلول از حزب "وفد" .برای مبارزه برای استقلال مصر و تدوین قانون اساسی

الاهرام تجربه ۴۰ سال انتشار زیر محدودیت داشت

علت موفقیت در عین محدودیت :نیازی نیست روزنامه سیاسی پر از اخبار سیاسی باشد

اولین رییس انتخابی دولت مصر: زغلول

پایه گذار روزنامه "المصری" : برادران فتح که طرفدار حزب وفد بودند

کدام روزنامه رفته رفته مقام اول مطبوعات مصر را از "الاهرام گرفت؟ روزنامه المصری

الاهرام از کدام نخست وزیر با تمام قوا پشتیبانی میکرد؟ علی ماهر

مخاطبان اصلی روزنامه الاهرام؟ طبقه متوسط تحصیلکرده و طبقه مرفه

مشخصه اصلی الاهرام؟ به زبان بی زبانی حرفهایش را میزد

الاهرام از این معاهده دفاع کرد: معاهده بین "نحاس" (رهبر جدید حزب وفد) و انگلیسی ها

رقیب اصلی الاهرام: المصری

هفته نامه مورد علاقه دربار مصر؟ اخبار الیوم

چه عاملی باعث شد الاهرام دوستان پرقدرت سیاسی نداشته باشد؟ استقلال(بی تصمیمی سیاسی)

شهرت الاهرام؟ "تایمز دنیای عرب"

روزنامه جنجالی مصر؟ الاخبار با تاکیدش بر جنایت و ...

اصطلاح "الاستعمار الحادث" را چه روزنامه ای برای "نئو کلنیالیسم " ابداع کرد؟ الاهرام

ستاره جوان روزنامه نگاری مصر که از سال ۱۹۵۱ وارد الاهرام شد؟ محمد هیکل

یکی از نمونه های نادر نبرد قهرمانانه اعراب؟ نبرد "فلوجه"  بین اعراب و اسراییل

دوستی عمیق جمال عبدناصر و هیکل از کجا شکل گرفت؟ در نبرد فلوجه

چرا هیکل به سبب نوشتن کتاب" ایران بر فراز آتشفشان" بازداشت شد؟ به استناد به قانونی که انتقاد از کشورهای دوست مصر را منع می کرد و انتقادات هیکل از مواضغ ضد غربی مصدق و اتکایش به شوروی

چه کسی به هیکل پیشنهاد سمت منشی مخصوص دولت را داد که او نپذیرفت؟  نخست وزیر "فاروق"

کودتای ۲۳ ژوییه ۱۹۵۲ علیه رژیم سلطنتی : توسط ناصر

سنت الاهرام ؟ معتبرترین و پراطلاعترین ارگان خبری

بزرگترین سرمایه الاهرام؟ سرمقاله های هیکل

نخستین رهبر عربی که در صحنه جهانی نقشی ایفا کرد؟ ناصر

چه کسی ناصر را متقاعد کرد که مطبوعات باید"غیرانتفاعی" باشند؟ محمد هیکل

نخستین اقدام هیکل در مقام وزرات؟ لغو مقررات سانسور مطالبی که به بیرون از مصر مخابره میشد

چه عاملی باعث شد الاهرام تبدیل به مهمترین روزنامه دنیای عرب شود؟ عمق رابطه ناصر و هیکل

سوال برانگیزترین اقدام هیکل در زندگی حرفه ای اش؟ چاپ اخبار نادرست در هنگام جنگ مصر و اسراییل

سرمقاله مشهور هیکل:"مذاکرات به سبک اسراییل"

چه کسی هیکل را از مقام سردبیری الاهرام برکنار کرد و به او سمت مشاور رییس جمهور را داد؟ سادات

چه کسی بازتر شدن سانسور در مطبوعات را اعلام کرد؟ انور سادات

مجمع الجزایر گولاگ: بازداشتگاههای زمان ستالین این کتاب (مجمع الجزایر گولاگ) را سولژنیتسین نوشته است

سخنهای انور سادات در باب مطبوعات: " اگر آزادی مطبوعات مقدس است ولی مصر مقدس تر است"

انور سادات: " من طالب آزادی مطبوعات هستم ولی در همان حال طرفدار مطبوعات متعهدم"

روزنامه الاهرام با رفتن هیکل فروش روزانه را با تبلیغاتی فوق العاده شدید همراه با راه انداختن لاتاری" حفظ می کرد.

منتقدان هیکل: مصطفی امین که گفته هیکل چیزی مانند اهرام ساخت و مطبوعات را در آن دفن کرد.

موسی صبری: هیکل می خواست حکم براند نه چیز بنویسد

علی حمدی الجمال: هیکل نقشهایش را به عنوان روزنامه نویس و سیاستمدار با هم مخلوط کرد.

هیکل ۱۸ سال در الاهرام فعالیت می کرد.

 

 

 

 

 

 

روزنامه  پراودا (حقيقت) يكي از روزنامه هاي مطرح شده در كتاب مارتين واكر است كه در سال 1988 نزديك به 7/10 ميليون تيراژ داشته اما در سال 1991 با حمايت از كودتايي نافرجام عليه تغيرات اساسي در كشور، پشتيباني بخش بزرگي از افكار عمومي و نيز دولت را از دست داد.

در سال 1992، دو بازرگان يوناني روزنامه را خريدند و در آن دست به سرمايه گذاري زدند، اما تيراژ پايين آمد.

در سال 1996، ناشران پراودا انتشار آن را متوقف كردند و به جاي آن هفته نامه اي رنگي با عنوان پراودا پيات(حقيقت پنج) راه انداختند. به اين ترتيب،به رغم جاذبه نام پراودا و تمايل افرادي به تداوم آن،در سال 1991، پس از 70 سال انتشار، به تاريخ پيوست.

 

پراودا روزنامه رسمي حزب كمونيست، روزنامه اي آزاد به مفهوم غربي نيست. ويراستارانش دنباله روي خط و خطوطي اند كه اربابان سياسي تعيين مي كنند.با بازار تجاري كار ندارد و از آگهي گرفتن بي نياز است.در پراودا انتخاب خبر نه در جهت واكنش به رويدادهاي جهان كه بر پايه دستورها و اولويتهاي سياسي است و در تهيه خبر ناچار نيست با روزنامه هاي ديگر رقابت كند.

 

-ريشه استعاره هاي مبارزاتي پراودا براي تعريف نقش مطبوعات به تعاريف اوليه لنين از نقش انتشارات كمونيستي بر مي گردد كه مطبوعات سلاحي براي جنگ طبقاتي است.

 

- پراودا در 5 ماه مه" روز مطبوعات در شوروي نوشت": مطبوعات نيرومندترين سلاح حزب است.

 

نخستين سردبير بلشويك پراودا: استالين

 

پراودا در زير فشار دولت تزار 8 بار تعطيل شد

 

-                        استالين و ترتيب انتشار بخشي با عنوان " زندگي دهقاني" تا برد روزنامه را از حد پرولتارياي شهري گسترش دهد

 

در دوران جنگ جهاني اول شعار استالين: مرگ بر جنگ غير عملي است.

 

لنين از تبعيد آزاد شد و جانشين استالين در پراودا: انتشار مقالاتي به نام"تزهاي آوريل"توسط لنين كه خواستار پايان دادن به جنگ.

 

نام اداره سانسور در زمان كمونيست ها: گلاويت

 

لنين و ممنوع كردن چاپ مجادله سياسي،مطالب هيجان انگيز، و آگهي تجارتي در پراودا

 

لنين دستور داد روزنامه به ارگاني جدي براي "آموزش اقتصادي توده مردم " تبديل شود

 

در سال 1921 يكي از خواستهاي"ملوانان كرونشتات" كه زماني جز حاميان بلشويك ها بود: ايجاد آزادي مطبوعات

 

بعد از مرگ لنين رقيبان شامل: استالين،زينوويف و تروتسكي

 

مولف الفباي كمونيسم: بوخارين كه زماني سردبير پراودا بود

 

طرح استالين مبتني بر 4 لايه رونامه (سراسري،جمهوري،منطقه اي و محلي) بود

 

استالين به پراودا دستور داد كه "پليس نشريات ديگر " شود، و مطبوعات را بررسي منظم كند.

 

حمله به ماكسيم گوركي توسط پراودا در زمان سردبيري"مخليس"

 

پراودا از طريق انتشار مطالب عجيبي در مورد" جاسوسي و مخاطرات آنها" زمينه را براي تصفيه هاي عظيم در ارتش مهيا كرد

 

در پراودا بدترين چيزها را مي شد ديد: نوكرصفتي، شعاردهي، انتقامجويي سالهاي تصفيه استاليني

 

گزارشگران پراودا در خارج، بخصوص در "اسپانيا" هم خبرنگار بودند هم مشاور نظامي و ديپلمات

 

شكستن ديواره هاي "رودخانه هاي كي يف" كه سبب مرگ 145 نفر در نتيجه سيل شد با توجه به مقررات موضوعات ممنوع، در اخبار پراودا نيامد.

 

در سال 1953 پراودا با گزارشي "اختصاصي" درباره چيزي كه به "توطئه دكترها" شهرت داشت بار ديگر براي تصفيه اي جديد علامت داد.

 

سرآغاز جالبترين دوران دگرگوني براي مطبوعات شوروي: مرگ استالين و سقوط "بريا" رئيس پليس مخفي.

 

"اتحاديه روزنامه نگاران پايه گذاري شد: توسط خروشچف

 

در زمان خروشچف: راه افتادن روزنامه هاي  همه پسند پر از عكس و خبر، آگهي در مطبوعات

 

رهبران گونه انقلاب فرهنگي در شوروي: پاول ساتيوكف  و   آجوبي داماد خروشچف

 

رقيبان اصلي خروشچف: بولگانين   و    مالكنف

 

با اينكه در زمان خروشچف ازادي هايي ايجاد شد ولي در زمينه "سياست خارجي" همچنان پراودا حساس بود

 

در سال 1960 خبرگزاري "تاس" اجازه يافت بدون گذشتن از كانال پراودا اخبار خود را به راديو و تلويزيون

 

خبرگزاري " نووستي" با حمايت شخص آجوبي در سال 1961 تاسيس شد كه مطالب كمتر رسمي  و مفصل مخابره مي كرد

 

*پراودا اخبار ناخوشايند را به راحتي كنار مي گذاشت در يكي از معدود تحليل محتواهايي كه از اين روزنامه شده به گونه اي تكان دهنده كاربرد چنين برخوردي را در مورد " چين" نشان مي دهد

 

سقوط خروشچف در سال 1964 و روي كار آمدن رهبري سه گانه 1- برژنف2- كاسيگين 3- پادگورني

 

با انتصاب "ميخاييل زامياتين در سال 1965 ،معاون پيشين وزارت خارجه، به سردبيري پراودا اين روزنامه موضعي سخت تر در "سياست خارجي" در پيش گرفت به ويژه انتقاد از آمريكا در جنگ ويتنام

 

براي بالا بردن تيراژ پراودا هسته هاي حزبي(كومسومول) با سيستم توزيع همكاري مي كردند.

 

در سال 1962 كه تيراژ روزنامه دولتي(ايزوستيا) بالاتر از پراودا شد، دست به شعار تبليغاتي "روزنامه ها و مجله ها در هر خانواده" زد كه چندان كارساز نبود

 

همه حروفچين هاي روزنامه پراودا (زن) بودند.    چرا؟؟؟   چون نمونه والاي دقت هستند

 

آن بخش از پراودا كه روزنامه نگاران شوروي بيش از هر چيز علاقه دارند به غربيها نشان دهند "بخش معروف نامه هاي رسيده" است كه 60 نفر موظف به پاسخگويي به تك تك نامه ها بودند.

 

 

نكته جالب ديگر اينكه در روزنامه پراودا "شخصيت افراد و عيبهايشان – حتي د رمورد سرا كشورهاي غيردوست- به طرزي غير عادي غايب است.و حتي يكي از سردبيران به اسم "آفانياسف" تاكيد مي كند: ما علاقه اي به جنجالهاي زندگي خصوصي اشخاص و بي اعنبار كردن مقامها نداريم.

 

مثالي در زمينه نكته قبلي: "واسيلي فورنيچف، كاريكاتوريست پراودا طرحي ا ز "شاه ايران" كشيد كه اجلزه چاپ نيافت.

 

بهترين نمود تلقي احترام آميز نسبت به سران خارجي در بحران "واترگيت " در دوران رياست جمهوري نيكسون  ديده شد.و در مقايسه كه بين پراودا با تايمز،دي ولت و لندن انجام شد لحن "پراودا" به مراتب از سه روزنامه ديگر "كمتر انتقادي" بود

 

سرمقاله نيشدار "پراودا" با عنوان" پكن خود را براي كشتاري جهاني آماده مي كند" چين را به همدستي با امپرياليستها و تهديد صلح جهاني متهم مي كرد.

 

رورنامه پراودا ستوني دايمي دارد با عنوان" جامعه حقوق نقض شده" درباره آمريكا و ستوني ديگر درباره غرب با عنوان " جهان سرمايه داري- مسايل اجتماعي "

 

به هنگام اعتصاب سال 1979 كارگران  فولاد در بريتانيا، گزارشگر"پراودا"به ميان كارگران رفت .

 

متمردانه ترين مطالب سياسي اي كه خوانندگان شوروي پس از سالها توانستند به طور قانوني بخوانند :" رشته مقالاتي از سوي حزب كمونيست ايتاليا درباره كمونيسم اروپايي " در پراودا چاپ شد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جز سلام حرف ديگه اي ندارم آخه همه شما علت اين غيبتهاي طولاني مدت رو

مي دونيد پس ديگه تكرار مكررات نمي كنم فقط بايد بگم كه دلم براي همه شما

اردي بهشتيان عزيز تنگ شده...

 

درسهاي ترم 7 هم به خير و خوشي تموم شد و تنها مشكلي كه داشت اين بود كه به همراه اين درسها بايد كتابهايي رو بخوني كه خيلي از اونا توي اين 4 سال اصلا جز منابع درسي شما نبوده و فقط منابعي كه تعيين ميشه براي آزمون ارشد در واقع بازاري براي فروش بعضي كتابها كه نه به درد دنيا ميخوره نه  به درد آخرت ... بگذريم

 

بايد اين نكته رو بگم كه مطالب من تا زمان آزمون ارشد مربوط به نكته ها و خلاصه هاي كتابهايي ميشه كه خوندم و نكات كنكوري و مهمش رو كه قربون خدا برم كل كتاب نكته بوده رو در بر مي گيره البته سعي كردم مطالب هم براي اردي بهشتياي ارتباطاتي  و هم غير ارتباطاتي جذاب و مفيد باشه .

 

با كتاب قدرتهاي جهان مطبوعات اثر مارتين واكر ترجمه م.قائد شروع ميكنم

دوازده روزنامه در اين كتاب بررسي شده اند كه جز مجموعه اي نخبه از نامهاي بسيار آشنا در چندين كشور و در حرفه جهاني اطاعاتند.اين دواذده روزنامه شامل : تايمز/ لوموند/  دي ولت /كوريه ره دلاسرا / پراودا الاهرام/ آساهي شيمبون / واشنگتن پست و ...                  

 

 

 

-تايمز لندن در سال 1785 با نام ديلي يونيورسال رجيستر تاسيس شد.

 

-بنيانگذار: جان والتر

 

-روزنامه در توصيف خود نوشته : ثبت كننده اوضاع و احوال و ضبط كننده صادق كل عقول و عقايد.مجذوب هيچ موضوع بخصوصي نبايد گردد و ليكن در حكم خواني رنگين به جهت هر ذائقه اي مطلبي فراهم بياورد.

 

-هنگام كه دولت در خفا پيشنهاد كرد به روزنامه در برابر حمايت از دولت كمك هزينه بدهد والتر صريحا سرباز زد و نخستين مقاله در ترسيم قواعد اساسي استقلال مطبوعات را انتشار داد.

 

-روزنامه تايمز زماني كه قواي دولت تظاهر كنندگاني را در پيترلو كشتند دولت را براي "درهم كوفتن هر اظهاري مبني بر مشقت و پريشاني از جانب عامه با توسل به قوه قهريه محكوم كرد.

 

-ويليام هزليت اذعان كرد كه تايمز "جريده مقدم اروپا و شايد قدرتمندترين محركه عقايد معاصر در عالم است.

 

-سرمقاله هاي تايمز آرام آرام مفهوم تازه و هشداردهنده آزادي مطبوعات را تعريف ميكرد ماهيت سنتي دولت را زير سوال مي برد.

 

-شهرت روزافزون تايمز به سبب پايبندي اش به مسايل و زبان مشخصش در بيان مسايل

 

-رقيب تايمز كه حامي دولت بود: روزنامه مورنينگ كرانيكل

 

-لقب روزنامه تايمز: رعد افكن

 

-ابداع كننده هنر گزارشگري جنگ: دبليو.اچ.راسل نماينده تايمز

 

-كار تاريخي روزنامه تايمز: در سال 1859 از تامس هاكسلي خواست كتاب اصل انواع داروين را نقد كند.

 

-چه كسي در تايمز صفحه هاي روزنامه را با مقاله هايي عالمانه درباره ادبيات فارسي پر ميكرد: تامس چنري

 

-ابداع و كاربرد دوست داشتني ترين نوع حروف يعني تايمز رومن بر اعتبارش افزود.

 

-تايمز نيز در  برخي محافل به ديلي وركر سه پنسي معروف شد .كنايه از اين كه تايمز به روزنامه هاي چپگرا مي ماند با اين تفاوت كه بهاي تكروشي اش بيشتر است.

 

-تايمز و انتشار مضحكه تراژيك و ناموسي افتضاح پروفيومو يك وزير جنگ.