اردی بهشت

دوست دارم همه این ۴ سال رو بیارم بالا شاید یه کم حالم بهتر بشه ... نه حالم بدتر از این حرفاست درام داغون میشم از این همه ساده انگاری ... مامانم میگه مادر چیزی نشده که این ۴ سالم تموم میشه به فکر درست باش تو درستو بخون اگه هم بری اینور و اونور شیرمو حلالت نمی کنم ... نمی تونم برای مامانم توضیح بدم که با چه روحیه و امیدی درس بخونم وقتی دانشکده تبدیل به ماتمکده شده ... همه مبهوت و متحیر ...

می خوام بیارم بالا ولی حتی سیستم فیزیکی بدنم هم مبهوت و اونم نمی تونه عکس العملس نشون بده ... عجب دهن کجی کردن به ملت خیلی راحت به همه ما حالی کردن که جوری تقلب کردیم که خودتونم بفهمید ... ننگ بر این همه رسوایی

راستی فضای شاد انتخاباتی  که مایه مسرت ... شده بود الان تبدیل به فضای اغتشاش و نا امنی  شده ...  چه راحت طی ۲۴ ساعت همه چیز وارونه میشه ...می خوام همه این ۴ سال بیارم بالا ...

 

‏27 اردیبهشت( هفدهم ماه مه) یادآور گردهمائی نمایندگان ‏‏20 كشور جهان در سال 1865 و تأسیس نخستین اتحادیه ‏بین‌المللی با عنوان اتحادیه تلگراف است. به همین مناسبت ‏این روز به نام روز جهانی ارتباطات و نیز جامعه ‏اطلاعاتی نامگذاری شده است. در واقع هدف از این اقدام ‏جلب توجه دولتها و مردم جهان به مقوله ارتباطات و ‏فناوری اطلاعات در عصر حاضر است.  امروز روز جهانی ارتباطات است. این روز را به تمام فعالان عرصه ارتباطات، استادان و دانشجویان، روزنامه نگاران، خبرنگاران، و گویندگان و متخصصان رادیو و تلوزیون تبریک و تهنیت می گویم. در ضمن به خودم هم به عنوان دانش آموز این رشته تبریک می گم .

دیروز در کلاس دکتر نوربخش (جهانی شدن و فرهنگ) به موضوع بالا پرداختم . من خودم شخصا طرفدار این موضوع نیستم . چرا که معتقدم زنان باید خود را چنان نیرومند از هر لحاظ سازند که اصلا نیازی به این همه سر و صدا نباشد چرا که آن چیز که عیان است چه حاجت به بیان است.

فمینیسم را گاه به جنبشی سازمان یافته برای احقاق حقوق زنان معنا کرده اند، گاه نظریه ای دانسته اند که به برابری زن و مرد از جنبه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و حقوقی معتقد است. واژه " فمینیست "  نخستین بار در سال 1871 در یک متن پزشکی به زبان فرانسه برای تشریح گونه ای وفقه در رشد اندامها و خصایص جنسی بیماران مردی که تصور میشد از خصوصیات زنانه بدن خود رنج می برند، نوشته شد. یک سال بعد نویسنده ای فرانسوی این واژه را در اشاره به زنانی به کار برد که مردانه رفتار می کردند. اصطلاح سیاسی این واژه نیز در ابتدا برای توضیح خصوصیت مردانه یافتن به کار رفت، سپس برای تمامی گروههای مرتبط با مساله حقوق زنان متداول شد و مورد استفاده قرار گرفت.

فمینیسم اندیشه ای نوبنیاد است و زمان، عنصر لازم و ضروری برای شناختن  هر چه بیشتر ماهیت این اندیشه است. هویت و ماهیت اندیشه ها هنگامی به خوبی شناسایی می شود و گستره و دامنه اشان برای اندیشمندان روشن می گردد که در بستر زمان به دقت مورد بررسی قرار گرفته و موشکافیهای عمیقی توسط اندیشمندان از آن صورت پذیرفته باشد. این در حالی است که فمینیسم با همه فراز و نشیبهایش  هنوز در ابتدای راه است و شناسایی دقیق آن نیازمند زمان است.

 

چهار دیدگاه در باب خاستگاه اندیشه فمینیستی

1- تاریخ فمینیسم مربوط به سپیده دم آگاهی بشر است. سوزان گریفیس در کتاب زنان و طبیعت و آندره میشل در کتاب فمینیسم به این دیدگاه گرایش دارند. آنان سعی می کنند فمینیسم را از زمان ما قبل تاریخ مورد مطالعه قرار دهند.

2- تاریخ فمینیسم به آغاز قرن 15 میلادی بر میگردد. این نوع نگاه در کتاب شهر بانوان نوشته کریستینا دو پیزان وجود دارد.

3- تاریخ فمینیسم به قرن 17 تعلق دارد. آفرابن تاثیر بسزایی در شکل گیری این نوع نگاه داشته است.

4- تاریخ فمینیسم به اواخر قرن 18- پس از انقلاب فرانسه – بر میگردد. مشهورترین دیدگاه، همین دیدگاه است. مری ولستون کرافت با نوشتن حقانیت حقوق زن شاخصترین فردی است که توانسته است در این دوران فمینیسم را مطرح کند.

پس از انقلاب فرانسه، فمینیسم دارای سه موج مهم بوده است:

 

موج اول

      سال 1830

 مری ولستون کرافت با نوشتن حقانیت حقوق زن موثر در این موج

جان استوارت میل و هری تیلور با نگارش کتاب انقیاد زنان تاثیرگذاران مهم بعدی

اندیشه حقوق لیبرال کلاسیک زمینه اصلی بروز این موج دیدگاهی که برخاسته از جان لاک

هدف اصلی این موج گسترش حقوق مدنی و سیاسی به ویژه اعطای حق رای به زنان

هدف فرعی دستیابی زنان به کار آموزشی، حق برابر با مردان برای طلاق، آموزش و کار، کنترل موالید،

در دهه 1920 رسیدن به هدف اصلی آغاز دوران وفقه فعالیت فمینیستها

علت مهار فمینیستها در این برهه: پیدایش جنبشهای اقتدار گرا مثل فاشیسم و نازیسم و جنگهای جهانی

 

موج دوم (رادیکال وافراطی)

دهه 1960

سیمون دوبوار با نوشتن کتاب جنس دوم(1949) و بتی فریدن با نگارش زن فریب خورده

از دیگر متفکران این موج کیت میلت نویسنده کتاب سیاست جنسی و آثار ویرجینیا وولف

وولف آغاز گر مطالعه فمینیستی بی وفقه ای درباره موانع و محدودیتهای روشمند تولید فرهنگی زنان بود

هدف اصلی و مهم فمینیستها در این موج " نجات زنان " بود .

صرف رهایی زنان از نابرابریها کافی نیست، بلکه باید زنان را از دست مردان نجات داد .

نجات زنان تنها از راه اصلاحات تدریجی امکان پذیر نیست، نیاز به فرایندی انقلابی و ریشه ای دارد .

موج دوم در نقد چگونگی بازنمایی زنان در فرهنگ عمومی و رسانه ای جمعی به شیوه ای جنسی و ناعادلانه

دیدگاههای مهم این موج: نقد دانش مردانه،نقد ساختارهای ائدیولوژیک ریشه دار "مردسالاری" "قرارداد اجتماعی" ، رد کلیت ازدواج، تاکید بر تجرد و حرفه اقتصادی

کفش بدون پاشنه، کت و شلوار زمخت، چهره بدون آرایش تیپ ظاهری زنان دهه 70 و افراط این موج

فمینسم در دهه های 60 و 70 در اوج خود به سر می بردند.

 

موج سوم (اعتدال)

اوایل دهه 1990

در اواخر قرن بیستم فمینیستها با مشکلات زیادی مواجه شدند و به سرازیری انحطاط افتاد

در دهه 1980 دولتهای تاچر و ریگان، مخالفت با این نهضت و خواستار اعاده ارزشهای خانوادگی

دراویل دهه 1990 فمینیستها نوعی فرآیند اعتدال را تجربه کردند.

اندیشه برخی از پسا مدرنها مانند میشل فوکو و ژاک دریدادر برانگیختن این موج تاثیر بسزایی

جین بتکه الشتین با نوشتن کتاب مرد عمومی، زن خصوصی سعی در تعدیل دیدگاههای افراطی

فمینیستهای موج سومی تاکید بر ظاهر زنانه و رفتار ظریف، احیای نقش مادری، ذفاع از خانواده فرزند محور

 

فمینیسم و انواع آن

فمینیسم لیبرال:

در آمریکا و انگلیس فعالیت می کند،

مشکل اصلی را در وضع اقتصادی ، نابرابری اقتصادی زنان و فرصتهای نابرابر جنسی می جوید.

مدعی هستند که تسلط مردان بر زنان در قانون نهادینه شده و موجب اخراج زنان از حوزه های مهم حیات اجتماعی  گشته است و در نهایت به دنبال ایجاد برابری میان زن و مرد .

 

فمینیسم رادیکال :

       پدرسالاری را دلیل انقیاد زنان می داند

تفاوت اساسی در علایق مردان و زنان را مورد تاکید قرار می دهند.

راه حل را در جدا سازی علایق زنان از علایق مردان می دانند .

پدر سالاری و سرکوب زنان مهم ترین شکل تاریخی تقسیم اجتماعی و سرکوب بوده است.

 

فمینیست مارکسیست

سرچشمه اصلی انقیاد را در نظام سرمایه داری جستجو می کند

سلطه مردان بر زنان یکی از مظاهر سلطه سرمایه بر کار در نظام سرمایه داری است.

معتقدند سلطه مردانه جزیی از نظام سرمایه داری است از این رو تغییر روابط سلطه آمیز جنسی تنها با پیروزی  سوسیالیسم ممکن خواهد شد.

 

امروزه در کانون مشاجرات بر سر معنای فمینیسم دو مفهوم اساسی "برابری" و "تفاوت" قرار دارند. فمیـنیسم لیبرال (آمریکایی- انگلیسی) از آرمان برابری مـیان زن و مرد دفاع مــی کـند، در حالیـکه فمـینـیسم رادیـکـال (اروپایی) بر حـق "متفاوت بودن" تاکید می گذارد.

فمینیستهای آمریکایی از تاکید بر تفاوت احتراز کرده و آن را مورد نقد قرار داده اند چرا که معتقدند چنین تاکیدی حاکی از نوعی" زیست شناسی گرایی" یعنی پذیرش تفاوتهای ذاتی است و با نژادگرایی نسبتی دارد.

به طور کلی نطریه پردازی فمینیستی از آغاز تا به امروز بر محور دو مفهوم " برابری " و " تفاوت" صورت گرفته است . رهایی زنان گاه در قالب حق برابر بودن و گاه در قالب حق متفاوت بودن تصور شده است و در برداشت اخیر است که سخن گفتن از فرهنگ زنانه معنی می یابد.

 

معرفی سیمون دو بو ار  (1908-1986)

سیمون لوسی ارنستین ماری برتراند دو بووار ، فیلسوف فمینیست، رمان نویس و نظریه پردازی است که سهم بسزایی در بسط و تبیین فمینیسم داشت. دوبووار در سال 1968 به عنوان مادر فمینیسم شناخته شد . معروفترین اثر وی جنس دوم نام دارد که در سال 1949 نگاشته شد. از نوشته های وی می توان به مهمان ، خون دیگران، همه می میرند، اخلاق ایهام، زن ویران، ماندارینها، مرگی بسیار آرام ، تصاویر زیبا ، زن وانهاده، کهنسالی . مراسم وداع اشاره کرد.

جنس دوم در سراسر دهه پنجاه، تنها کتابی از یک زن روشنفکر بود که تزویرهای ایدئولوژی پدر سالارانه را افشا می کرد. این کتاب بازتابی از اندیشه ابتدایی قرارداد اجتماعی روسو و اعلان تولد زن آزاد را در خود دارد. دوبووار به عنوان یک اگزیستانسیالیست بتور داشت که بودن مقدم بر ماهیت است. وی به همین منوال استنباط می کند که یک انسان زن زاده نمی شود، بلکه تبدیل به زن می شود.

اعتقاد دوببوار بر این است که در طول تاریخ ، زنان همیشه به عنوان انحراف و نابهنجاری شمرده شده اند. او در کتاب معروفش استدلال می کند این طرز فکر جلوی پیشروی زنان را گرفته است. وی بر این عقیده است برای آنکه فمینیست بتواند به جلو حرکت کند باید این برداشت از بین برود. یکی از اندیشه های اصلی و ناب جنس دوم اسن است که زن بودن را امری روشن از فرهنگ و نه از طبیعت تعیین می کند. او در این کتاب صراحتا استدلال می کند که چیزی به عنوان طبیعت بشری وجود ندارد و مفاهیمی چون ذات زنانه، سرشت زنانه و سرنوشت زنانه بی بنیان و از ریشه مردود است.  یکی از جملات معروف سیمون در این باره : چه بدبختی است زن بودن، اما بدبختی بزرگ هنگامی است که انسان یک زن است و خود نمی داند که این یک بدبختی است.

 

فمینیسم اسلامی

در غرب فمینیسم به منزله جنبشی اجتماعی-سیاسی، و نیز نظریه های فمینیستی سابقه ای دیرین دارند؛ با وجود این در جامعه ما آگاهی های موجود درباره فمینیسم بسیار کم و اغلب با بد فهمی آمیخته اند. این جنبش در غرب سابقه ای دویست- سیصد ساله دارد. اولین آثار فمینیستی را زنان در دهه 1630 نوشتند. روشنفکران ما اساسا نسبت به جنبش فمینیستی و نظریه های آن بی اعتنا بوده اند . دلیل بارز این مدعا تعداد بسیار کم آثاری است که در این زمینه در ایران منتشر شده اند. تردیدی نیست که سلطه نگرش مردانه بر ذهنیت روشنفکران، خواه مرد یا زن ،از مهمترین دلایل این بی توجهی است.

در دهه های اخیر ، اصطلاح فمینیسم اسلامی به ادبیات فمینیستی راه یافته است. البته طرح مباحث فمینیستی در جهان اسلام ، از اواخر قرن 19 و در پی نفوذ فرهنگ مدرن در کشورهای اسلامی صورت گرفت. اواین اثر مکتوب و اثر گذار در این زمینه مربوط به واپسین سالهای قرن

19 است با عنوان تحریر المرآۀ که توسط قاسم امین نویسنده مصری به رشته تحریر درآمد. طرحخ مباحث زنان در ایران نیز به اوایل مشروطه باز می گردد، اما تبدیل مباحث زنان به یک جریان ممتاز که نگاه خود را لز اصلاحات موردی به گسترش برابری در عرصه های مختلف معطوف نموده و به نقد فذهنگ اسلامی از درون و بر اساس فرهنگ مدرن می پردازد، به دوران

اوج اسلام گرایی در خاورمیانه از یک سو و رواج دیدگاه اندیشه فمینیستی از سوی دیگر باز می گردد.

 

فمینیسم اسلامی برآیند فعالیت دو گروه است:

گروه اول: متشکل از افرادی است که توجه به اسلام را به عنوان سیاستی راهبردی برای توسعه مفاهیم فرهنگی غرب و مقابله با اصولگرایی در کشورعای اسلامی برگزیده اند. در جوامع اسلامی که ادبیات فمینیسم رادیکال و لیبرال به شکل عریان مقبولیت نمی یابد، به کار گرفتن ادبیات دینی در طرح دیدگاههای فمینیستی و اعمال تعدیل در این دیدگاهها ، تنها راه دفاع از آموزه های فمینیستی و ایجاد جنبشهای زنانه ای است که مقابله با اصولگرایی را اسلامی را در دستور کار خود قرارمی دهند.بسیاری از زنانی که در پی پیروزی انقلاب به عنوان طرفداران سلطنت از ایران خارج شدند، پس از چند سال به این نتیجه رسیدند که مقابله با نظام اسلامی راه حل سیاسی ندارد و باید به فعالیتهای فرهنگی دراز مدت دل بست. از این رو بسیاری از زنان به جای فعالیت در گروههای سیاسی به ایجاد تشکلهای زنان و شرکت در رشته های مطالعات زنان اقدام نمودند.

گروه دوم: دسته ای از روشنفکران مسلمانند که آشنایی با فرهنگ مدرن ، آنان را با چالشی اساسی در خصوص رابطه میان تجدد و سنت مواجه ساخته است. آنان از یک سو به دلیل داشتن پیوندی عاطفی با دین و از سوی دیگر به دلیل پذیرش بن مایه های فرهنگ مدرن به عنوان محصول عقل بشری ، اصلاحات در دین را با ترازوی فرهنگ مدرن ، ضروری می دانند. ورود این گروه در هسته مطالعات زنان ، ادبیاتی دردفاع اززنان ایجاد کرد که با انتقاد ازدیدگاههای تند فمینیستی برابری زن و مرد را از اهداف دین می شمرد و نابرابریها را در احکام شریعت یا ناشی از سیایت دین در اصلاحات مرحله ای می دانست که از زمان پیامبر (ص) با هدف حذف تدریجی تفاوتها آغاز و متاسفانه در نیمه راه متوقف ماند یا از نگاه مردسالارانه حاکم بر فقه می شمرد.

این گرایش شاخه ای از فمینیسم است که به تفسیر زن مدارانه اسلام می پردازد و از آنجا که دین را نافذ ترین رکن فرهنگ در کشورهای اسلامی می بیند و دستیابی به اهداف تساوی طلبانه در این کشورها را در گرو همسویی و همراهی با فرهنگ دینی می پندارد، ازاین رو آرمانهای خود را در حال و هوای مباحث دینی و از زاویه ای درون دینی پی می گیرد. هر چند اساس اندیشه و راهکار خود را برآمده از آموزه های دینی نمی داند.

اگر فمینیسم را نه صرفا دفاع از شخصیت و حقوق زنان بلکه نظریه ای بدانیم که برابری میان زنان و مردان را در عرصه های مختلف حیات بشری پی می گیرد، در این صورت ترکیب میان اسلام و فمینیسم پارادوکسی ایجاد می کند که جز تفسیر مجدد از اسلام  بر اساس آموزه های غربی و به قیمت تفسیر به رای متون دینی و تحریف در آن ، قابل رفع نیست.

 

 

منابع :

 

   1- مفاهیم و نظریه های فرهنگی، سید رضا صالحی امیری ،تهران ، ققنوس، 1386

   2- نظریه های فرهنگ در قرن بیستم ، حسین بشریه، تهران، موسسه فرهنگی آینده پویان

  3- جامعه شناسی زنان ، پاملا ابوت و کلر والاس، ترجمه منیژه نجم عراقی، تهران، نشر نی، 1380

  4- فمینیسم، سوزان آلیس واتکینس، ترجمه: زیبا جلالی نایینی، تهران، شیرازه، 1380

  5- فمینیسم و دیدگاهها مجموعه مقالات، شهلا اعزازی، تهران، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان

  6- جنبش زنان، آندره میشل، ترجمه : دکتر هما زنجانی زاده، مشهد، نشر نیکا

  7 – درآمدی بر نظریه های فرهنگی معاصر، آندرو میلز و جف براویت، ترجمه: جمال محمدی، ققنوس

8- جنبش حقوق زنان در ایران، الیز ساناساریان، ترجمه : نوشین احمدی خراسانی، نشر اختران

 

در دومین جشنواره ترافیک و رسانه که روز ۱۴ اسفند در تالار حرکت برگزار شد مطلبی که با محوریت مدیریت تقاضای سفر (شهر الکترونیک ) نوشته بودم حایز مقام برگزیده در بین آثار ارسالی شد . به نظر خودم این مطلب برای کسانی که به موضوع شهر مجازی علاقمند هستند خالی از لطف نیست .

ترافیک؛ پشت دروازه های شهر مجازی تهران

سمیه پریانی : هر چند ترافیک در لغت به معنای عبور و مرور (خودروها) می باشد، اما گره خوردن این لغت با صف های طولانی و حرکت های لاک پشتی خودروها در خیابان ها و اتوبان های سطح تهران ، معنای آن را در فرهنگ لغت افراد جامعه تغییر داده است. کلمه ای که شنیدن آن، ناخودآگاه انسان را به یاد توقف های طولانی مدت در خیابان های شهر می اندازد.

مشکل چیست ؟

ترافیک سنگین نه تنها در تهران که در تمام کلان شهرهای دنیای امروز، از مرز یک مشکل گذشته و خود را به شکل یک معضل و گاه بحران به رخ مردم ، کارشناسان و مسئولان شهر می کشد.

دنیای صنعتی امروز وابستگی انسان ها را به خودرو افزایش داده و نتیجه این امر هم چیزی جز استفاده بیش از اندازه از وسایل نقلیه شخصی و در نهایت بحران ترافیک در کلان شهرهای دنیا نیست.

آمار سازمان جهاني حمل و نقل نشان می دهد كه ‪ ۷۰ درصد از رفت و آمدهاي درون شهري مردم ایران، صرفا براي كسب اطلاعات در مورد خدمات مختلف صورت مي‌گيرد كه نتيجه اين رفت و آمدها افزايش ترافيك، آلودگي هوا، هزينه سوخت و رشد تعداد تصادفات است.

این در حالیست که شهری چون تهران به گفته تشکری هاشمی ، معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران ، زیرساخت های حمل و نقل عمومی شهر، توانایی پاسخ گویی به نیازهای مردم را ندارند. به عنوان مثال تهران هم اکنون به 14 هزار دستگاه اتوبوس نیاز دارد در حالی که امروز تنها 6500 اتوبوس عملیاتی در سطح شهر تردد می کنند.

با توجه به ناکافی بودن امکانات عمومی مورد نیاز برای حمل و نقل شهروندان، مردم نیز راهی به جز استفاده از خودروهای شخصی ندارند و آنها را نمی توان به صرف این که با وسایل نقلیه خود به این طرف و آن طرف می روند مورد سرزنش و مواخذه قرار داد.

ترافیک سنگین تهران همانند دیگر شهرهای بزرگ وارد مرحله بحران شده است. این موضوع را مسئولان دولتی نیز به خوبی درک کرده اند و برگزاری جلسات تخصصی با حضور شخص رئیس جمهور برای بررسی ابعاد این بحران، خود نشان دهنده عمق معضلی بزرگ به نام ترافیک است.

روزانه چیزی در حدود 1100 دستگاه خودرو جدید وارد معابر پایتخت می شوند و اگر فقط قرار باشد برای پارک کردن این تعداد خودرو در خیابان، فضا فراهم کنیم باید هر روز 5 کیلومتر اتوبان و جاده در تهران ساخته شود ! البته این در حالیست که برای 3 و نیم میلیون خودرویی که هم اکنون در تهران تردد می کنند هم جای کافی برای پارک نیست.

این رقم خود به تنهایی می تواند ابعاد بحران ترافیک تهران را نشان دهد. بحرانی که اگر همین حالا فکری برای آن نشود، کمی بعد به معضلی برای امنیت پایتخت و در نهایت امنیت ملی کشور تبدیل خواهد شد.

راه حل این نیست !

شهرداری تهران را می توان مسئول ترین ارگان در حل مشکل ترافیک شهر تهران دانست. شهرداری مسئول ساخت بزرگراه ها و خطوط مترو ، سامان دهی اتوبوس ها و تاکسی ها و دیگر موارد مرتبط با حمل و نقل شهری است.

راه حلی که مسئولان شهرداری برای حل مشکل ترافیک فعلا در پیش گرفته اند، همان راه حل قدیمی و البته پر هزینه ساخت جاده ها و اتوبان های جدید است.

هر چند این کار به طور موقت می تواند مرهمی بر درد ترافیک تهران باشد، اما مشکلاتی که حین ساخت و پس از بهره برداری از بزرگراه ها ایجاد می شوند، توجیه فنی و اقتصادی این کار را زیر سوال برده است.

ساخت اتوبان های جدید خود مشوق حضور بیشتر خودروهای شخصی در سطح شهر است. از سوی دیگر محدودیت منابع برای نگهداری از این جاده ها، آنها را پس از مدتی نه چندان بلند به مسیرهای پر دست اندازی تبدیل می کند که خود عاملی برای کندی حرکت خودروها ، ایجاد تصادفات و در نهایت افزایش بار ترافیکی می شوند.

در این بین مشکل استخدام نیروهای جدید پلیس برای حفظ نظم در راه های جدید را هم نباید از یاد برد.

راهکار دیگری که شهرداری به شدت بر آن تاکید دارد، ساخت خطوط مترو و حتی منوریل است. پروژه های ساخت متروی شهر تهران، هر چند مدت هاست که از آغاز آن ها می گذرد با کندی عجیبی پیش می روند و مسئولان شهرداری دلیل این مشکل را نیز بر گردن کمبود بودجه می اندازند. به این ترتیب برای تکمیل 217 کیلومتر خط متروی مورد نیاز تهران باید سالها به انتظار نشست و نمی توان از طریق آن امیدی به حل کوتاه مدت معضل ترافیک تهران داشت.

راه حل های مقطعی همچون محدودیت های ترافیکی ، اجرای طرح زوج و فرد، سهمیه بندی بنزین و حتی چند طبقه شدن اتوبان ها هم نمی توانند به عنوان راهکاری تاثیرگذار بر ترافیک تهران مطرح باشند.

 

پس راهکار چیست؟

اما مهمترین مسئله در این بین ، یافتن روش ها و راهکارهای تاثیرگذار برای کاهش ترافیک سنگین تهران و در نهایت از بین بردن تدریجی آن است.

تجربه دنیا نشان داده، ایجاد شهرهای مجازی و برقراری اصول دولت الکترونیک در سازمان های مختلف می تواند بر کاهش تقاضای سفر و در نتیجه کاهش حجم ترافیک تاثیر گذار باشد.

اگر شهروندان بتوانند خدمات مورد نیاز خود را از ساختارهای تحت شبکه و به صورت آنلاین دریافت کنند، دیگری تمایلی به خروج از منزل و محل کار برای رسیدگی به امور جاری نخواهند داشت.

اما شهر مجازی چیست و چه پارامترهایی یک شهر واقعی را به شهری مجازی تبدیل می کنند؟

پاسخ به این پرسش چندان ساده نیست اما به طور خلاصه می توان، شهر مجازی را شهری دانست که در آن تمام و یا اکثر فعالیت های روزمره فیزیکی به فضای مجازی اما واقعی منتقل شده اند. در این شهر شما می توانید با بهره گیری از امکانات وسیع فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) تمام خدمات مورد نیاز خود را بدون نیاز به رفت و آمد بی مورد در سطح شهر دریافت کرده و تنها به کمک یک رایانه و ارتباط با اینترنت، به دنیایی از پرتال ها و سایت ها دسترسی داشته باشید.

در این شهر اتوبان های آسفالته جای خود را به بزرگراه های اطلاعاتی داده اند. بزرگراه هایی که دیگر خبری از ترافیک ، دست انداز و تاخیر در آنها نیست. شما به کمک وسیله نقلیه خود که حالا از یک اتومبیل به یک رایانه تبدیل شده،می توانید به تمام نقاط شهر سر بزنید، از موزه ها بازدید کنید ، به فروشگاه بروید و کارهای بانکی خود را انجام دهید.

این امر می تواند با ایجاد فرهنگی جدید در بین شهروندان، تمایل آن ها به استفاده از خودروهای شخصی و حتی وسایل حمل و نقل عمومی را کاهش داده و به تدریج، ترافیک سنگین شهر را از بین ببرد.

با ظهور فضای مجازی در سطح شهرها، تنش های زندگی نیز خود به خود کاهش یافته و با از بین رفتن خستگی های ناشی از ماندن در خیابان ها و ترافیک ها، می توان افزایش آسایش روانی جامعه را نیز انتظار کشید.

این راهکار ، بسیاری از مشکلات کلان شهر تهران را به یکباره و با هم حل می کند. مشکلاتی همچون آلودگی هوا ، تخریب محیط زیست، بیماری های جسمی و روانی شهروندان ، مصرف بالای سوخت و ...

از سوی دیگر با اجرای اصول شهر مجازی ، عدالت شهری نیز گسترش پیدا کرده و عناوینی چون شمال و جنوب شهر نیز معنای خود را از دست می دهند، زیرا همه مردم می توانند بدون تبعیض به خدمات و امکانات شهر دسترسی داشته باشند.

 

تجربه های موفق در دنیا

کارشناسان خارجی و دولتمردان سایر کشورها نیز از سال ها پیش به اهمیت استفاده از اصول شهرهای مجازی برای حل معضلات شهری که یکی از آنها ترافیک است، واقف بوده اند. اولین شهر مجازی نیز در دهه 1990 میلادی در آمستردام هلند به مرحله اجرا در آمد و از آن به بعد سایر کلان شهرهای بزرگ دنیا از جمله لس آنجلس ، لندن ، توکیو ، سنگاپور و تورنتو نیز به اقداماتی مشابه دست زده اند.

در شهرهايي مانند سئول نیز در چارچوب پروژه‌هايي مانند شهر الكترونيك بيش از ۵۰۰ گونه خدمات به صورت آنلاين به شهروندان ارائه مي‌شود.

اما یکی از راه های استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای حل مشکل ترافیک در شهرها، ایجاد روش های مکانیزه و خودکار برای سامان بخشیدن به تقاضای سفر و استفاده از اهرم های مالی برای استفاده از بزرگراه هاست.

برای بررسی یکی از موفق ترین نمونه های استفاده از چنین روشی ، پروژه City Link شهر ملبورن استرالیا بهترین گزینه است. این پروژه در حال حاضر بزرگترین شبکه الکترونیکی اخذ عوارض خودرو در دنیا است و به کمک آن، از شدت ترافیک در بسیاری از معابر شهر ملبورن کاسته شده است.

این پروژه که توسط بخش خصوصی و با سرمایه گذاری قابل توجهی به ارزش 40 میلیون دلار (استرالیا) در سال 2000 میلادی کار خود را آغاز کرده است، شامل 22 کیلومتر اتوبان خصوصی است که فرودگاه این شهر را به مناطق صنعتی و تجاری مهم وصل کرده و روزانه به 1 میلیون خودرو و 5/3 میلیون سرنشین خدمات می دهد.

در ورودی اتوبان های تحت پوشش این پروژه دوربین هایی نصب شده که به کمک آن ها می توان به بررسی خودروهای وارد شده به طرح پرداخت. نرم افزاری که این تحلیل را انجام می دهد بر اساس پیشرفته ترین فناوری نظامی هدف یابی موشک ها ساخته شده است.

برچسب های الکترونیکی نصب شده بر روی خودروهای مجاز به ورود به اتوبان های تحت پوشش، به عنوان شناسنامه اتومبیل عمل کرده و نرم افزار پروژه، مدت زمانی را که هر خودرو داخل محدوده مشغول به سفر بوده محاسبه می نماید.

بر اساس همین زمان، هزینه ای از راننده گرفته شده و از کارت اعتباری وی به صورت خودکار کسر می شود.

پروژه City Link را می توان ترکیبی موفق از امکانات سخت افزاری با دانش فضای مجازی دانست، پروژه ای که نیاز به احداث ایستگاه های دریافت عوارض از خودرو را مرتفع کرده و به این ترتیب زمان سفر را نیز کاهش می دهد.

از سوی دیگر از آنجا که استفاده از اتوبان های تحت پوشش این پروژه نیاز به پرداخت پول دارد، تمایل به انجام سفرهای غیر ضروری نیز کاهش یافته و به این ترتیب در اتوبان ها شاهد افزایش سرعت متوسط خودروها خواهیم بود.

بررسی ها نشان می دهند، حرکت خودروها در مسیرهای تحت پوشش این شبکه، میزان مصرف سوخت آن ها را تا 30 درصد کاهش داده و در کل سالانه 20 هزار تن در مصرف بنزین مردم شهر صرفه جویی کرده است.

جریان ترافیک در اتوبان های پروژه مذکور با 80 دوربین مخصوص CCTV هر لحظه تحت نظر است و با ایجاد کوچکترین مشکل و یا حتی تصادفی، اپراتور به سرعت مطلع شده و خود سیستم، مجموعه ای از واکنش ها از جمله تماس با پلیس و اورژانس، نمایش پیام های هشدار دهنده مرتبط در تابلوهای الکترونیکی نصب شده در اتوبان ها، باز و بسته کردن مسیرهای منتهی به محل حادثه و حتی روشن نمودن سیستم اضطراری تهویه در تونل ها را در اختیار اپراتور قرار می دهد.

به این ترتیب اپراتور می تواند با انتخاب بهترین واکنش، در سریع ترین زمان مشکل را حل نماید.

این پروژه منجر به ایجاد رضایتمندی در بین سرنشینان خودروها شده و بسیاری از مردم ترجیح می دهند برای رفتن به محل کار خود از اتوبان های تحت پوشش City Link استفاده نمایند. این کار هم زمان سفر را کاهش داده و هم امکان ایجاد تصادف و یا حادثه را برای آنها پایین می آورد.

 

ما می توانیم

پروژه City Link شهر ملبورن تنها یکی از پروژه هایی است که در بستر شهرهای مجازی و با بهره گیری از مزایای فناوری اطلاعات و ارتباطات اجرایی شده است. به کمک این فناوری می توان راهکارهای گسترده و جامعی برای حل معضل ترافیک شهری چون تهران یافت.

دانشمندان جوان ایران اسلامی، که با تلاش و توکل خود توانسته اند قله های فناوری حساس و پیچیده انرژی هسته ای را فتح کنند، به راحتی نیز می توانند با کمی سعی و کار گروهی، به ایجاد راه حلی دائمی و مبنی بر اصول شهرهای مجازی برای بحران ترافیک بپردازند.

دفاتر خدمات پلیس + 10 ، تاسیس پورتال های اینترنتی جامع برای ارائه خدمات شهری و دولتی و سایر فعالیت های انجام گرفته را می توان نشانه هایی مبنی بر توجه مسئولان به اهمیت موضوع دولت الکترونیک دانست.

سند چشم انداز 20 ساله توسعه کشور نیز که از سوی رهبر معظم انقلاب ابلاغ شده ، اهداف و راهکارهای رسیدن به ایرانی آباد و توسعه یافته را ترسیم کرده است. وقتی رهبر معظم انقلاب در ابلاغ برنامه های پنجم توسعه، تاکیدی جدی بر اهمیت استفاده از فناوری اطلاعات در کشور می کنند، می توان گفت تمام شرایط برای حرکت سریع در این بزرگراه حاضر است و تنها با اراده ای جدی می توان مشکلاتی چون ترافیک را نیز از پیش پا برداشت.

ما هر وقت اراده کرده ایم ، توانسته ایم، پس این بار هم خواهیم توانست .

 

 

 

 

 

نمیدونم از کجا بگم علت نبودن رو

بودن یا نبودن مساله این است؟

به نظرم دیگه مساله این نیست خیلی راحت میشه نبود و بالعکس

پیغام محسن یه تلنگری بهم زد

مسلما اینجا تعطیل نیست

من هنوز هستم ولی با هزار و یک مساله دانشگاه اونم از نوع تهرانش‏‏ / كار از نوع چهار چرخش/زندگي اونم از نوع قشنگش/ كارهاي پژوهشي دانشگاه اونم با استاد عزيزم عاملي و موضوع پايان نامه / كارنوشتهاي هفتگي/ مقالات 7000 كلمه اي هفتگي / ترجمه متون /فكر كردن به اوضاع مملكت/ دغدغه انتخابات / شك و ترديد / ...

میدونم توجیه خوبی نیست ...

مسلما منتظرم باشین با یک سری مطالب جدید

يا علي

 

به نظر شما بین خراب شدن اوضاع مملکت و علاقه به تئاتر معنا باختگی رابطه ای وجود دارد؟ ظهرها که برق منزل ما به رحمت ایزدی می رود, من شدیدا به خواندن نمایشنامه های ساموئل بکت و اوژن یونسکو  تمایل پیدا می کنم.ولی  دیگه "گودویی" هم وجود ندارد که من بخواهم به انتظارش بایستم . همه چی خراب شده ,اعصابهای همه ضعیف, خنده از روی همه ی لبها رفته ...دوست ندارم زیاد به شرح این مشکلات بپردازم.پس بگذریم...

معنا باختگی و یکی از شاخصهای آن یعنی نمایشنامه ی "در انتظار گودو" تصویری آرایش نشده از هستی انسان در دوره و زمانه ای است که -با فرو پاشیدن همه ارزشهای دیرینه و امکان ناپذیر شدن مراوده ی معنا دار بین انسانها -زندگی در آن عاری از معنا (معنا باخته) شده است.به نظر من خود این برملا کردن روابط غیر انسانی و حیات عبث و معنا باخته آدمیان به طور تلویحی حکم فراخوانی برای پایان بخشیدن به این وضعیت و ایجاد شالوده ای معنا دار برای جامعه انسانی دارد.

کامو تعریف زیبایی از معنا باختگی دارد : " در کائناتی که ناگهان همه توهمات و بارقه های امید ناپدید شده اند, انسان احساس غریبگی می کند.وضعیت او به وضعیت فردی تبعید شده می ماند که هیچ علاجی برای دردهایش وجود ندارد .این جدایی بین انسان و زندگی او حقیقتا احساس معنا باختگی را به وجود می آورد.

این شهر  شهر قصه های مادر بزرگ نیست

که زیبا و آرام باشد

آسمانش را هرگز آبی ندیده ام

من از اینجا خواهم رفت و فرقی هم نمی کند

که فانوسی داشته باشم یا نه

کسی که می گریزد از گم شدن نمی ترسد

تحول بزرگ اقتصادی در راه است

مردم ایران خوشبخترین ملت جهان هستند

اگر خوشبختي را بتوان از يك تا ده اندازه گرفت،شما چقدر خوشبختيد؟ اين سوال از مردم 95 كشور جهان طي يك نظر سنجي پرسيده شد.مردم سوييس به صورت مشترك با ميانگين 1/8 از 10 دومين ملت خوشبخت جهان هستند،پس از آن مردم ايسلند(8/7)،فنلاند(7/7)،استراليا(7/7)،و سوئد (7/7) قرار مي گيرند.مولداوي با ميانگين5/3 پايين ترين جايگاه را در جدول دارد.

"رات وین هوفن" مدیر این پروژه تمام زندگی تحقیقاتی خود را صرف یافتن این موضوع کرده است که کدام ملت خوشبخت ترین ملت جهان هستند؟شما بر اساس معیارهای خود چه کشور ی را خوشبخت ترین می دانید؟ بر اساس این نظر سنجی مردم دانمارک که میانگین خوشبختی شان معادل ۲/۸ است  در صدر این جدول قرار می گیرند.

با اینکه کشورهایی که در صدر جدول خوشبختی قرار گرفته اند به لحاظ موقعیت جغرافیایی سرد و تاریک هستند ولی این مساله تاثیری بر خوشبخت بودن آنها نداشته است.مردم ایسلند هنگامی که به هم می رسند و از هم جدا می شوند به عنوان احوال پرسی عبارتی به معنای "شاد باشی " به کار می برند.

شهروندان مولداوی که سابقا جز اتحاد جماهیر شوروی  بوده اند,میزان خوشبختی ورضایت خود را ۵/۳ تخمین زده اند.در این کشور که بین اوکراین و رومانی قرار گرفته پس از فروریختن دیوار برلین درآمد سالیانه به ۸۸۰ دلار رسیده است.اما مشکل تنها پول نیست  چرا که نیجریه و بنگلادش نسبت به مولداوی فقیرتر اما از آنها شادترند.

آمریکا با رقم ۳/۷ هفدهمین رده جدول را به خود اختصاص داد.مردم این کشور در حال حاضر سه برابر بیش از سال ۱۹۵۰ ثروتمندترند, ولی میزان رضایت آنها افزایش نیافته و حتی در مورد حادثه برجهای دوقلو این میزان کاهش هم پیدا کرد.

در رده های آخر جدول پیش از مولداوی کشورهای دیگر اتحاد جماهیر شوروی از جمله بلاروس, اوکراین ,ازبکستان و همینطور کشورهای آفریقایی مانند تانزانیا, رواندا و زیمبابوه به چشم می خورند. چنانکه پیداست هر چند پول و ثروت باعث افزایش میزان خوشبختی نمی شود ,اما فقر باعث بدبختی خواهد شد.

بر اساس این نظر سنجی همه مردم جهان به صورت میانگین میزان رضایت بین ۵ تا ۸ داشته اند. البته ملت ایران می تواند از همین اکنون به رده اول جدول که متعلق به دانمارک است فکر کند ,چرا که "طرح بزرگ تحول اقتصادی "در راه است .